grouss Kiermes - Kiermes wéi fréier
"t‘ ass Kiermes am Duerf..."
"...an de Spillmann ass do,.."
08.11.2026 : 11.00 - 18.00
La « grande » kermesse est célébrée chaque automne. La commune organise une Kermesse d'antan sur la Place Grande-Duchesse Charlotte, où les habitants peuvent découvrir des jeux et animations inspirés des kermesses d’autrefois. Les associations locales assurent la restauration et proposent des spécialités traditionnels. Cet événement est l’occasion pour les habitants et les visiteurs de se retrouver, de partager des moments conviviaux et de perpétuer les traditions locales dans une ambiance festive et familiale.
*****
The “grand” kermesse is celebrated every autumn. The municipality organizes a vintatge kermesse on Place Grande-Duchesse Charlotte, where citizens can enjoy games and activities inspired by traditional kermesses. Local associations take care of the food, offering visitors a variety of traditional specialties. This event provides an opportunity for residents and visitors to come together, share convivial moments, and keep local traditions alive in a festive, family-friendly atmosphere.
D'Musekstéck Hämmelsmarsch
Den Text vum Michel Lentz
1. Stroph
'T as Kiirmesdag an eng Gei jéngt muerges an der Gaass,
'T jäitzt eng Clarnett an 't brommt eng schaddreg Baass,
An d'Hämmel gin derbei mat Bänn a Flettschen un,
Blénkeg zënne Plettlen an der Rei sin hannendrun,
Sin hannendrun;
An d'Kanner loossen hire Kaffi ston
Fir deene schéinen Hämmel nozegon
Wou d'Musek as, déi spillt sou lëschteg d'Gaassen an,
Fir bei all grouss Hären an der Stad hir Ronn ze man,
Hir Ronn ze man.
2. Stroph
D'Leit si gebotzt an si hun hir schéinste Kleeder un,
D'Kamäiner dämpen, d'Kächen, déi sinn drun,
d'Pan an der Fuesend, déi ass nët esou geplot,
Well et ass haut nët genoch mat engem Hämmelsbrot,
A mat Zalot.
An aus der Friemd sinn d'Lëtzebuurger do,
Op d'Kiirmes kommen si vu wäit an no,
'T as aus der Heemecht keen, a wir en iwer d'Mier,
Op de Schuebersonndeg, 't ass gewëss, dann denkt ën hier,
Dann denkt ën hier.
3. Stroph
Hun d'Hämmel dann d'Musikanten d'Neipuert ausgeleet,
Mam Fouermeeschter voll Gléckséilegkeet,
Da sëtzen d'Leit um Dësch mat hire Kirmesgescht,
d'Tell're klënken, jiddereen, deen deet sei meescht, sei bescht,
Sei meescht, sei bescht.
D'Gemitlechkeet, déi schenkt en d'Glieser aan,
An d'Lëschtegkeet, déi blénkt aus allen Aan,
De Quetschekoch, dee schmaacht ewéi de beschte Bond,
D'Fra vum Haus as frou, well alle Mënsch e gutt huet fond,
E gutt huet fond.
4. Stroph
An d'Schuebermëss, déi ass dann an hirem volle Glanz;
D'Trompett an d'Gei déi ruffe bei den Danz;
Grouss Schëlter op de Lietsche gi wëll Déieren un,
Wouvun as s'am ofsten nët en Hoor dobannen hun,
Dobannen hun.
Hei weisen si e Riis, dee Sable frësst,
An do e schwaarze Mann, deen Tubak ësst;
All Wonner vun der Welt, déi ka mer hei gesin,
Nëmmen nët e Mensch, deen iech fir näischt géif eppes gin,
Géif eppes gin.